Wczorajszy dzień poza odroczeniem postanowienia Izby Cywilnej Sądu Najwyższego w pełnym składzie przyniósł jeszcze jedno niecodzienne wydarzenie. Była nim dymisja długoletniego Prezesa PKO BP Zbigniewa Jagiełły, który był orędownikiem polubownego rozwiązania sporu z frankowiczami. To dzięki działaniom byłego Prezesa doszło do przegłosowania na niedawnym Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy banku zgody na zawiązanie rezerw tytułem ugód frankowych na bazie koncepcji kursu sprawiedliwego, której orędownikiem jest obecnie KNF a wcześniej był to również projekt prezydencki. Według nieoficjalnych informacji Ministerstwo Aktywów Państwowych miało być niezadowolone z rzekomego wprowadzenia w błąd w trakcie głosowania na WZA jakoby ugody zostały powszechnie zaakceptowane przez większość banków co okazało się nie prawdą, a PKO BP jest jedynym bankiem, który na dziś przewiduje takie rozwiązanie. Bank planował zaproponować dwie ścieżki frankowiczom. Pierwsza jest skierowana dla tych klientów, którzy pozwali bank, wtedy mieli proponować ugodę przed sądem powszechnym i w ten sposób zakończyć postępowanie. Sąd takie porozumienie zatwierdza i nadaje…

Czytaj dalej

Izba Cywilna Sądu Najwyższego w pełnym składzie odroczyła posiedzenie w sprawie pytań dotyczących sporów o kredyty walutowe. Najpierw chce poznać stanowiska Rzecznika Praw Obywatelskich, Narodowego Banku Polskiego, Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznika Finansowego, ale także Rzecznika Praw Dziecka. Frankowicze i ich prawnicy są rozczarowani. Przedstawiciele banków uważają, że Sąd Najwyższy podjął rozsądną decyzję. Koniec końców uchwała nie zapadła, a Sąd postanowił odroczyć bezterminowo posiedzenie. Pod postanowieniem podpisali się wszyscy sędziowie – poinformował Aleksander Stępkowski, rzecznik prasowy Sądu Najwyższego. Jednocześnie Sąd Najwyższy zwrócił się do pięciu instytucji: Rzecznika Praw Obywatelskich, Narodowy Bank Polski, Komisję Nadzoru Finansowego, Rzecznika Finansowego, ale także Rzecznika Praw Dziecka o zajęcie stanowiska. Jak czytamy w komunikacie rzecznika, Sąd Najwyższy podjął tę decyzję biorąc pod uwagę społeczną i gospodarczą doniosłość zagadnień przedstawionych mu do rozstrzygnięcia. Na pytanie dlaczego swój pogląd ma wyrazić Rzecznik Praw Dziecka, sędzia Stępkowski powiedział, że kredyty zaciągały rodziny z dziećmi, które chciały mieszkać na swoim,…

Czytaj dalej

Sąd Najwyższy na posiedzeniu Izby Cywilnej w 7-osobowym składzie orzekł, że w razie stwierdzenia nieważności umowy kredytu walutowego, strony sporu powinny rozliczyć się według teorii dwóch kondykcji a nie wedle teorii salda. Czyli bank powinien zwrócić do frankowiczów kwotę wszelkich płatności z tytułu kredytu a później powinni oni zwrócić do banku kwotę kredytu. Z drugiej jednak strony początek biegu przedawnienia roszczeń banku został określony na datę unieważnienia umowy kredytowej a nie jej zawarcia. W związku z tym oceniamy ten werdykt jako remisowy dla obu stron sporu frankowego Uchwała podjęta przez Sąd Najwyższy ma moc zasady prawnej i zapewnia większą przewidywalność orzecznictwa w tzw. sprawach frankowych. Orzeczenie Sądu Najwyższego jest zgodne ze stanowiskiem Rzecznika Finansowego, który wnioskował jednocześnie o ujednolicenie orzecznictwa sądowego. W praktyce to wskazuje drogę dla sędziów na jakich zasadach powinno się rozliczać unieważnienia umów kredytów frankowych. Czekamy na kolejne orzeczenia Sądu Najwyższego tym razem w pełnym składzie.

Tym razem wyrok TSUE nie przyniósł przełomu, ale dał odpowiedzi na kilka kluczowych pytań. Najważniejsze w ocenie ekspertów są odpowiedzi na pierwsze trzy pytania, bo TSUE odrzuciła argumentacją banków, które tłumaczyły, że w razie wykreślenie części zapisu o przeliczaniu kursu franków i pozostawienie jedynie tabeli NBP, umowa stanie się zgodna z prawem. Podobnie sytuacja ma się z aneksami z 2011 r. TSUE jednoznacznie stwierdził, że żadnego połowicznego wykreślania być nie może, a aneksy mogłyby mieć znaczenie, gdyby podpisujący je klienci wiedzieli, że w umowach są zapisy umożliwiające unieważnienie umów. W kwestii przedawnienia TSUE nie odpowiedział jednoznacznie na to, od kiedy liczymy przedawnienie umowy, bo nie było o to jasnego pytania. Trybunał stwierdził jedynie, że sądy mogą unieważniać umowy z klauzulami abuzywnymi od daty ich zawarcia. TSUE nie wypowiedział się również w kwestii ewentualnego wynagrodzenia banku za korzystanie z kapitału, bo … nie został o to zapytany.

Santander Bank Polska, Bank Millennium i mBank poinformowały o zwiększeniu rezerw na ryzyko prawne, związane z portfelem kredytów hipotecznych we franku szwajcarskim. W przypadku Santandera łączne rezerwy w IV kwartale zwiększyły się o 209,3 mln zł (w tym na bank przypada 173 mln zł, a na Santander Consumer Bank 36,3 mln zł), a w przypadku Banku Millennium o 379,6 mln zł. Zarząd mBanku poinformowało o zawiązaniu w IV kwartale 2020 rezerwy na ryzyko prawne związane z klauzulami waloryzacyjnymi w umowach kredytów hipotecznych i mieszkaniowych indeksowanych kursem CHF w wysokości 439,5 mln zł. Po trzecim kwartale rezerwę zwiększono o 185,8 mln zł, po drugim – o 189 mln zł.

Akcja PR-owska banków trwa w najlepsze. Opublikowano wyniki badań, mówiące, że 70% Frankowiczów chce ugód z Bankami zgodnych z propozycją KNF. Bankierów boli jednak fakt, że Klient po podpisaniu ugody dalej może pójść do Sądu aby dochodzić swoich praw. Próbują przekonać KNF, aby sąd polubowny przy KNF zatwierdzał ugody i ostatecznie zamykał Frankowiczom drogę sądową. Frankowiczu skontaktuj się z Fundacją w celu obliczenia konsekwencji finansowych tych propozycji dla Twojego kredytu.

Z ustaleń „Rzeczpospolitej” wynika, że jeszcze w tym tygodniu pierwsza prezes SN Małgorzata Manowska ma skierować do całej Izby Cywilnej SN kilka pytań prawnych o rozstrzygnięcie spornych kwestii w sprawach o kredyty frankowe. Izba Cywilna Sądu Najwyższego w pełnym składzie może w końcu ustalić linię orzecznictwa w sprawach frankowych w zakresie:1) Nieważność (unieważnienie) czy bezskuteczność (odfrankowienie, odwalutowanie)?2) Czy należy się opłata za bezumowne korzystanie z kapitału?3) Czy i od kiedy należy stosować przepis dyspozytywny art 358 k.c. w sprawie średniego kursu NBP ?4) Teoria salda czy teoria dwóch kondykcji? 

7/7